|
“ Breendonk en boottocht Stille Waters“ op 24 mei 2009 Om 9 uur afgesproken aan de Nieuwe Kroon voor onze jaarlijkse reis, iedereen goed op tijd ( zelf de secretaris Willy van Aelst kwam ons uitwuiven ) vertrokken we om 9.15 uur richting Breendonk en dit onder een stralende zon die veel goeds voorspelde voor de rest van de dag.
Alhoewel het schema van de reisorganisator een rijtijd opgaf van drie kwartier waren we na 15 min al ter plaatse. Wat resulteerde in een wachttijd van 45 min. in Breendonk . Onze gids kwam ter plaatse en we waren vertrokken voor een reis uit een donkere periode in de tweede wereldoorlog of wat een mens een ander medemens kan aandoen in naam van oorlog, cultuur, godsdienst of andere uitvluchten. Dit fort werd gebruikt om politieke, godsdienstige gevangene en mensen van het verzet te breken en er de nodige inlichtingen uit te krijgen. Vanaf dat ze binnen kwamen werd hen duidelijk gemaakt wie ze waren, minder dan niets. Een nummer waar ze mee konden doen wat ze wilde. En als je het overleefde had je geluk, ging je er aan onderdoor tegenslag. Blij dat ik terug buiten stond in het zonnetje, want door deze verhalen was het binnen in het fort nog kouder en killer dan het in feite al was. Om 13.30 uur afgesproken aan de bus en vertrokken we voor onze tweede deel van de jaarlijkse reis, een leuker en plezieriger gedeelte, de boottocht “ Stille Waters “ van Temse naar Dendermonde. Aan boord van de boot kregen we een lekkere koude schotel met twee broodjes voorgeschoteld die we ons dan ook goed lieten smaken. Omstreeks 14.00 uur vertrokken we dan voor de tocht, rustig varend en met de nodige uitleg van de gids. Het was prachtig weer en met een frisse Duvel ( in mijn geval toch) binnen handbereik , konden we genieten van een prachtige natuur langs de waterkant en de liefelijke dorpjes die we langst de Schelde tegenkwamen. Omstreeks 18.00 uur meerden we terug aan in Temse, vele gekleurd door de zon die zich van haar beste kant had laten zien ( voor de meeste toch) want er waren er bij die een verdacht rode kleur hadden ( de zon of den drank of combinatie van de twee ), ik denk dat er een paar die nacht ongemakkelijk hebben geslapen, vraag maar aan Johan die de kleur had waar een tomaat verlegen van werd. Na een eindwoordje op de bus van feestbestuurder Ludo, die ons ook nog uitnodigde om een laatste drankje te nuttigen in de Nieuwe kroon sloten we aldaar een mooie dag af waar ik echt van genoten heb. Bedankt en tot de volgende uitstap Uw verslaggever van dienst Ludo de Coninck |